Cebulica dzwonkowata

Omawiając tę grupę roślin, warto zwrócić uwagę, iż potocznie jako rośliny cebulowe określa się nie tylko te rośliny, których częścią podziemną jest cebula, ale też i te posiadające bulwy korzeniowe i kłącza. Rośliny tworząc cebule, bulwy oraz kłącza przystosowały się do przetrwania niekorzystnych warunków w postaci ukrytych pod powierzchnią ziemi pąków. Substancje zapasowe zgromadzone właśnie w tych trzech wymienionych organach odżywiają młode pędy z rozpoczęciem sezonu wegetacyjnego, zanim te same nie zaczną samodzielnie się odżywiać na drodze fotosyntezy.

W ogrodach uprawia się przeważnie gatunki o dekoracyjnych kwiatach, które zdobią zwykle przez kila tygodni – wiosną i latem, chociaż kilka gatunków zakwita dopiero jesienią. Informacji o najpopularniejszych krokusach, tulipanach czy narcyzach jest bez liku. Dla odmiany pragnę przedstawić opisy kilku ciekawych, rzadziej spotykanych gatunków roślin ozdobnych wytwarzających cebule, bulwy lub kłącza, które warto wprowadzić do ogrodu ze względu na piękne kwiaty oraz niewielkie wymagania uprawowe.

Gatunki nie zimujące w gruncie

Acidantera dwubarwna (Acidanthera bicolor), nazywana potocznie mieczykiem abisyńskim, to wdzięczna roślina zakwitająca latem i jesienią. Z niewielkich bulw, bardzo przypominających bulwy mieczyków, wyrastają szablaste liście długości do 60 cm. W sierpniu i wrześniu spomiędzy liści wyłaniają się pędy kwiatowe zakończone gronami 6-9 pachnących kwiatów o białych płatkach z czerwoną plamką u podstawy. Rośliny niestety nie są dostatecznie odporne na mróz i po pierwszych przymrozkach trzeba koniecznie wykopać bulwy, które po oczyszczeniu powinny być przechowywane w chłodnym wolnym od ujemnych temperatur pomieszczeniu aż do kwietnia.

Tygrysówka pawia (Tigridia pavonia)

Tygrysówka pawia (Tigrida pavonia) to przybysz z krajów Ameryki Południowej, tworzący niewielkie bulwy, z których po posadzeniu wyrastają liście oraz pędy kwiatowe wysokości około 40 cm. Bardzo dekoracyjne kwiaty składają się z trzech dużych płatków zewnętrznych oraz trzech niewielkich płatków wewnętrznych w intensywnych barwach z charakterystycznym tygrysim rysunkiem w centrum. Kwiaty pojawiają się od lipca do połowy września. Bulwy wysadza się zwykle w drugiej dekadzie kwietnia w grupy po kilka sztuk. Po pierwszych jesiennych przymrozkach należy je wykopać i oczyszczone przechowywać w chłodnym i suchym pomieszczeniu przesypane trocinami lub torfem.

Eukomis (Eucomis sp.) to emigrant z Czarnego Lądu. Nazywany potocznie lilia grzywiastą ze względu na charakterystyczne zakończenie kwiatostanów. Z dużych cebul sadzonych w kwietniu wyrastają rozety liści i pędy kwiatowe wysokości do 50 cm. Niewielkie kwiaty zebrane są w duże kwiatostany zakończone pióropuszem liści. Cebule należy wykopać przed pierwszymi przymrozkami i oczyszczone z ziemi przechowywać w chłodnym pomieszczeniu aż do wiosny.

Błonczatka (Hymenocallis sp.) to bardzo dekoracyjna w czasie kwitnienia roślina cebulowa pochodząca z Peru. Wiosną z dużych cebul wyrastają długie błyszczące liście a, w czerwcu pojawiają się okazałe pędy niosące na szczycie kilka białych niezwykłej budowy kwiatów średnicy 10 cm. Zbudowane są one z 6 długich, wąskich płatków oraz silnie powcinanego przykoronka. Roślina nie jest odporna na mróz i wymaga wykopywania przed nadejściem jesiennych chłodów. Cebule sadzi się zwykle po połowie kwietnia w żyzną ziemię ogrodową. Rośliny należy wykopać z początkiem października, osuszyć, usunąć resztki liści i przechowywać do wiosny zasypane torfem w temperaturze około 12 st. C.

Gatunki zimujące w gruncie

Iksja (Ixia sp.) to roślina tworząca niewielkie bulwki, z których wiosną wyrastają wąskie, długie liście oraz delikatne pędy wysokości około 35 cm z wieloma jaskrawo zabarwionymi kwiatami o ciemniejszym środku. Bulwy sadzi się zwykle wiosną i pozostawia w gruncie na zimę jedynie lekko okrywając miejsce, w którym rosną rośliny.

Krokosmia (Crocosmia hybrida) potocznie nazywana cynobrówką ze względu na kolor kwiatów starszych mieszańców. Z bulwek posadzonych w drugiej dekadzie kwietnia wyrastają szablaste a w połowie czerwca pojawiają się pędy kwiatowe rozgałęzione na szczytach wysokości do 80 cm. Dzwonkowate kwiaty mają intensywną pomarańczowoczerwoną barwę. Rośliny okryte warstwą ocieplającą mogą spędzić zimę w ogrodzie. W ciągu ostatniej dekady pojawiło się na rynku ogrodniczym wiele nowych odmian wielkokwiatowych krokosmi, o zróżnicowanej barwie kwiatów, jednak nie są one wystarczająco odporne na mrozy by spędzić zimę na rabacie.

Psisąb - Erythronium hybrida

Belamkanda chińska (Belamcanda sinensis) to kłączowa roślina pochodząca z dalekiej Azji o mieczowatych, sinozielonych liściach oraz bardzo dekoracyjnych żółtopomarańczowych kwiatach z czerwonymi plamkami w centrum. Kwiatyśrednicy około 5 cm pozostają otwarte zaledwie jeden dzień lecz rośliny wydaja ciągle nowe pąki dzięki czemu kwitnienie rozciąga się od drugiej połowy czerwca aż do połowy sierpnia. Kłącza można sadzić na rabatach wioną i pozostawić w gruncie na zimę pod warunkiem okrycia miejsca w którym rosną warstwą ocieplającą.

Psiząb (Erythronium sp.) to bardzo ciekawy gatunek rośliny z rodziny liliowatych o charakterystycznym kształcie cebul, który dał początek polskiej nazwie. Rośliny w naturze porastają lasy liściaste Ameryki Północnej oraz Azji. Wczesną wiosną z cebuli wyrastają tylko dwa mięsiste liście pokryte purpurowymi plamami. Kwiaty zależnie od gatunku i odmiany mogą być białe, różowe lub żółte i rozkwitać od marca aż do połowy maja. Mogą pojawić się pojedynczo na szczytach pędów lub być zgrupowane po kilka sztuk. Cebule najlepiej sadzić jesienią po zaschnięciu liści w próchniczą, żyzną ziemię liściową na stanowisku półcienistym.

Odrobina historii

Krwawa Mary Powstała jeszcze w XIX wieku w Nowym Yorku. Najprawdopodobniej nazwa odnosi się do imienia pewnej barmanki, która pracowała właśnie w tym mieście. Przepis na tego drinka przechodził długą ewolucję i jego dzisiejsza forma to wersja bardzo rozbudowana. Więcej >> na temat historii krwawej Mary.

Najobszerniejszy przepis na bloody Mary

na tego drinka ciężko wykonać samemu ze względu na ilość składników. Niewiele osób ma w lodówce wszystkie na raz. Dobra wiadomość to, że przepis ten można modyfikować tak, aby Krwawa Mary smakowała doskonale w naszych domach.

Przygotowanie krwawej Mary

Najlepszym sposobem na przygotowanie Krwawej Mary jest wykorzystanie tylko najbardziej charakterystycznych składników. Bez wątpienia niezbędna jest tutaj wódka. Oprócz wódki, konieczne będzie także sok pomidorowy i sosy Tabasco i Worcester. Inne skadniki są również ważne, jednak ta czwórka to absolutna kwintesencja. Sok pomidorowy zapewnia charakter Krwawej Mary (Bloody Mary), a ostre sosy-przyprawy zapewniają, że smak drinka nie będzie mdły. Wódkę wystarczy wlać do soku pomidorowego i przyprawić sosami. Jeśli chodzi o garnirowanie, to można zrobić to za pomocą pomidorka koktajlowego, papryczki chilli i krewetki. Tradycyjnie, do drinka można dodać łodygę selera.

Jak podawać?

Krwawa Mary najlepiej podawać w dużej klasycznej szklance. Koktajl ten ma charakter long-drinka oznacza to więc, że nie może być serwowany w małym naczyniu. Duża szklanka pozwoli na dłuższe czerpanie przyjemności z klasycznego koktajlu. Krwawa Mary jest rzadko zamawiana w klubach, jednak bardzo łatwo jest uraczyć się nią w restauracjach.

Czy zdarzyło ci się kiedyś szukać wartościowych informacji na temat alkoholi oraz drinków? Pewnie niejednokrotnie byłeś w sytuacji, gdy jako gospodarz imprezy miałeś zadbać o należyte rozrywki dla gości i oczywiście ty miałeś zająć się serwowaniem drinków. Dobra wiadomość dla ciebie: w sieci jest miejsce warte odwiedzenia. Portal www.Open-Bar.pl to prawdziwa gratka dla pasjonatów takich alkoholi jak whisky, whiskey, czy też szukających ciekawych przepisów na drinki. Przejrzyste menu nawigacyjne ułożone jest tematycznie i podzielone na takie kategorie jak piwo, wino, alkohole mocne wytwarzane z  różnych składników. Całość podkreśla przyjazny i ciekawy projekt graficzny strony.

Internetowa encyklopedia alkoholi

To co wyróżnia portal spośród innych są artykuły o wysokiej wartości merytorycznej, poświęcone napojom alkoholowym. W ten sposób można wreszcie dowiedzieć się jakie są różnice między whisky a whiskey, czym jest garnirowanie oraz jak przyrządzić „Vesper” – alkoholową słabość Jamesa Bonda.

Interesującym rozwiązaniem są fotorelacje z najbardziej znanych barów na świecie, których karta alkoholi robi naprawdę piorunujące wrażenie. Open-Bar to nie tylko opisy i artykuły poświęcone napojom alkoholowym, ale i również praktyczna „ciemna strona mocy” – czyli swoisty mixer online, wyszukiwarka drinków.

Wyszukiwarka drinków

Jak już wyżej wspomniano na strona Open-Bar można znaleźć wiele interesujących rzeczy, w tym przepisów na drinki. Przykładem jest chocciażby drink z popularnym alkoholem – Malibu.

Malibu to likier kokosowy. Powszechnie panuje przekonanie, że jest to rum – które przy bliższe analizie tego trunka okazuje się błędne.  Malibu zawiera około 20% alkohol, z kolei rum to mocny alkohol. Oprócz tego rum nie ma nic wspólnego z kokosami, a malibu jest głównie kokosowe – stąd ten charakterystyczny posmak. Mimo tego likier ów posiada całe rzesze zwolenników.

Alkohol ten cieszy sie szczególnymi względami wśród kobiet. Malibu z mlekiem to chyba jeden z najpopularniejszych drinków. Warto również wspomnieć o konkurencyjnym do Malibu likierze, który nazywa się Parrot Bay. Jest to likier zrobiony na bazie rumu Captain Morgan. Pomimo bardzo podobnego smaku nie zdobył on jednak  w Polsce takiej popularności jak wspomniane wyyżej Malibu.